Heet van de naald:
NIEUWSBRIEF
gepost op 03-04-2010
Koorcyclus A Capella 2010-2011
gepost op 17-03-2010
Florian Heyerick - GRAUPNER project
gepost op 20-02-2010
Datum: 10-10-2010 om 11u00
Locatie/Plaats: Antwerpen - Elzenveld
Koor: Vlaams Radio Koor
O.l.v.: Johan Duijck
Programma: There is another sky
Componisten: Johan Duijck, Roland Coryn , Rudi Tass, Vic Nees
Koorlink – zondag 10 oktober 2010, Elzenveld-Antwerpen
__________________________________________________________________________________
Vlaams Radio Koor
Johan Duijck, dirigent
Hans Ryckelynck, piano
Programma
Johan Duijck - Concierto del Alma op.30
Vic Nees - Trois Complaintes
1. A Furnes
2. Jardin des Olives
3. Les Vierges Sages
Rudi Tas - 4 motetten
1. Gloria Patri
2. Adoramus te Christe
3. Domine Miserere
4. Ave Maria
Roland Coryn - There is another sky, op. 71
1. There is another sky
2. I’ll tell you how the Sun rose
3. Nobody knows this little Rose
4. A slash of Blue
5. Because I could not stop for Death
Toelichting bij het concert
Johan Duijck - Concierto del Alma Opus 30 (2010)
De Spaanse mystici uit de 16de eeuw blijven een onuitputtelijke bron van inspiratie voor Johan Duijck. Na zijn triptiek el Camino del Alma – op teksten van Fray Luis de León, San Juan de la Cruz en Santa Teresa de Ávila – gaf het St.-Lodewijkscollege te Brugge hem, ter gelegenheid van zijn 175ste verjaardag, de opdracht een Concerto voor piano en gemengd koor te schrijven. Ook ditmaal koos Johan Duijck voor een tekst van San Juan de la Cruz: En una noche oscura. De tekst beschrijft hoe de Ziel ’s nachts (en una noche oscura) de beslotenheid van het eigen, rustende lichaam (mi casa sosegada) verlaat, om in een oneindige ruimte de Geliefde, God, te vinden en te beminnen (Amado con amada).
Vic Nees – Trois Complaintes
Rudi Tas – 4 Motetten
De cyclus 4 Motetten bestaat uit vier nummers, die evenwel afzonderlijk uitvoerbaar zijn omdat er geen dwingend inhoudelijk verband schuilt in de gekozen teksten: de eerste is trinitair, de volgende twee christologisch en de vierde mariaal. Ze kunnen daarom afzonderlijk in elke liturgische periode ingeschakeld worden. Tijdens een concertuitvoering geniet een volledige uitvoering echter de voorkeur, aangezien er artistiek wél een grote eenheid aanwezig is. De vier Motetten maken deel uit van een pakket koorwerken van acht verschillende componisten die werd uitgegeven naar aanleiding van de zestigste verjaardag van Vic Nees. Een paar componisten citeerden met een knipoog een klein zinnetje uit Nees’ werk. Bij Rudi Tas is dit geen letterlijk citaat, maar eerder een reeks ‘stijlcitaten’.
Roland Coryn – There is another sky, op.71
There is another sky op.71 is de tweede reeks koorliederen die Roland Coryn componeerde op gedichten van de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson (1830-1886). Haar gedichten blijven hem intrigeren en verwonderen: “Opvallend bij haar is de wijze waarop zij in haar gedichten, soms met heel weinig maar perfect gekozen bewoordingen en precieze begrijpelijke beelden, een sfeer oproept, een klimaat schept, en de lezer een toekomstbeeld voor ogen houdt die hem niet alleen het gevoel maar ook de zekerheid geven dat hij nooit meer op dezelfde manier de wereld zal aanschouwen als voor het lezen van het gedicht. Emily Dickinson is een uitzonderlijke en geniale vrouw die voor zichzelf een wereldbeschouwing schiep die het haar niet alleen mogelijk maakte haar tijd te overleven, maar ons ook vandaag nog weet te boeien. Het was dan ook niet te verwonderen dat door die eigenheid het grootste aantal van haar gedichten enkel na haar overlijden werd uitgegeven.”
Deze reeks koorliederen heeft, net als de eerste bundel, de titel van het eerste gedicht meegekregen. De eerste zin – There is another sky – schept meteen de sfeer voor de compositie, namelijk die van een andere wereld, waarin evenwicht en schoonheid heersen. Roland Coryn bleef bij het componeren trouw aan het karakter van elk gedicht. Zo probeert hij in het tweede lied de verhalende toon van de dichteres over te nemen in de muziek. Het vierde lied, A Slash of Blue benadert hij dan weer als een kunstschilder die voor zijn doek staat en met ogenschijnlijk losse bewegingen ‘een streep blauw en een veeg grijs’ op het doek aanbrengt. In de muziek vertaalt dit zich in een snelle beweging voor het solistenkoor dat op de achtergrond zingt, terwijl het tuttikoor ernaast beweegt. De cyclus eindigt met het aangrijpende Because I couldn’t stop for Death. Een grote crescendo werkt toe naar de voorlaatste strofe, waarin de dichteres samen met de dood voor haar graf staat. Deze climax wordt dan afgebouwd: berusting en begrip komen in de plaats, het lied eindigt in stilte.